Zoeken
Texelaar

De Texelaar is een schapenras dat is voortgekomen uit het oorspronkelijke Texelse ras. In de tweede helft van de 19de eeuw is dit oude ras gekruist met een aantal Engelse rassen om een betere wol- en vleesopbrengst te krijgen. Hiervoor werden de voornamelijk de Lincoln-, Leicester- en Wensleydaleschapen gebruikt. Zodoende werd een stabiel ras gekweekt met prima eigenschappen. Naast de witte Texelaar is er ook een blauwe variant.

De fokkerij-organisaties organiseren provinciale en regionale tentoonstellingen in juli, augustus en september, waar de fokkers hun beste fokdieren presenteren. De tentoonstellingen spelen een belangrijke rol bij de verkoop van jonge rammen.

Selectie:
Jonge, veelbelovende rammen met een zeer goed exterieur worden geselecteerd voor de fokkerij. Deze selectie is vooral afhankelijk van de eigen prestatie van de ram en vervolgens van de vruchtbaarheidsindex en het exterieur van de ouders. In het volgende jaar worden de beste rammen geselecteerd voor het fokprogramma op basis van informatie, die van nakomelingen beschikbaar komt.

Export:
Er is grote vraag naar Texelaars vanuit de gehele wereld. Dit is met name te danken aan hun uitstekende vleesproduktie-eigenschappen en de zeer goede gezondheidsstatus van de schapenbedrijven. De stamboekschapen zijn vrij van zwoegerziekte. Door de grote aantallen Texelaars, die geëxporteerd worden, zijn de kwaliteiten van deze schapen in veel landen bekend. Jaarlijks worden meer dan 600.000 slachtlammeren geëxporteerd.
Texelaars worden alom gewaardeerd, omdat:

  • de rammen uitermate geschikt zijn als vaderdieren voor gebruikskruisingen met andere rassen en binnen het Texelaar ras;
  • de ooien als moederdieren goed presteren en bijdragen aan goede economische resultaten;
  • de ooien vroeg volwassen zijn en een voldoende aantal lammeren produceren;
  • zij sterk en rustig zijn en een laag onderhoudsniveau hebben;
  • de lammeren een uitstekende slachtkwaliteit hebben.